در दुर् dur S prep. Bad, evil, ill, hard, un- fortunate, with difficulty (the reverse of सु). درباچيه dur-bāchya (दुर्वाच्य) or دربچن dur- bachan (दुर्वचन) s. m. Abuse. دربل दुर्बल dur-bal, adj. Weak, nerveless, faint. دربلتا दुर्बलता dur-balatā, s. f. Weakness, faintness. درجن दुर्जन dur-jan, s. m. An enemy. دردن दुर्दिन dur-din, Day of adversity. درنام दुनीम dur-nām, s. m. Infamy.