اونچا ūnchā उच्च S̱. adj. High, tall, lofty, above, steep, loud. اونچابول بولنا ūnchā bol bol- nā, To speak with pride. اونچاسنا ūnchā sunnā, To be hard of hearing. اونچاکاني ūnchā-kān-ī, s. f. Deafness. اونچي بول کامنهـ نيچا ūnche bol kā muṅh nīchā, The proud ones are degraded.